Afscheid op haar eigen strandje
12 maart 2026
In haar eigen tuin, op het strandje dat ze zelf zo liefhad, nam haar familie afscheid. Het was haar plek. Een stukje grond waar ze tot rust kwam, waar ze genoot van de zon en van het leven om haar heen. Juist daar mocht ze blijven.
Thuisopbaring in vertrouwde omgeving
Haar grote wens was helder. Ze wilde thuis blijven. Geen afscheid op afstand, maar in haar eigen omgeving. Na een thuisopbaring, omringd door vertrouwde spullen en dierbare mensen, vond ook de uitvaart plaats in haar tuin. Dat maakte het intiem. Zacht. Eigen.
Ze was een kleurrijk persoon. Dat zag je terug in alles. In haar kleding, in haar verhalen, in de manier waarop ze naar de wereld keek. Daarom nam iedereen een kleurrijke bloem mee. Eén voor één werden de bloemen tussen de andere bloemen gelegd. Een bont geheel ontstond. Het paste bij haar. Het voelde als een laatste groet die sprak zonder woorden.
Persoonlijke uitvaart op eigen terrein als bijzondere uitvaartlocatie
Misschien voelde het vreemd om afscheid te nemen op een plek waar ook zoveel leven was geweest. Maar juist dat maakte het zo passend. Geen kille ruimte, maar haar eigen lucht, haar eigen uitzicht, haar eigen sfeer. Daar waar herinneringen al lagen, kwamen nieuwe herinneringen bij.
Een afscheid in de tuin laat zien dat het ook anders mag. Dichtbij. Persoonlijk. In een omgeving die vertrouwd voelt. Het gaat niet om groots of klein. Het gaat om wat bij iemand past. Om recht te doen aan wie zij was.
En zo bleef ze, tot het laatste moment, op haar eigen strandje. Omringd door kleur. Omringd door liefde.
Sarah van Hout-Trienekens
Uitvaartverzorger