Anja Schaul

Coördinator grafische afdeling
Komt het weleens voor dat het mentaal zwaar is om je werkzaamheden uit te voeren?

Ik heb voor mijn moeder en tante het rouwdrukwerk gemaakt en zo kwam het in mij op om in de branche een baan te zoeken. Toen ik me daarop ging focussen vond ik de baan voor grafisch vormgever bij een uitzendbureau. Daar heb ik op gereageerd en werd meteen aangenomen voor 16 uur in de week. Ik zou iemand tijdelijk vervangen die met zwangerschapsverlof ging, uiteindelijk is zij weggegaan en heb ik haar baan overgenomen van 32 uur in de week en 1 weekend in de maand. Toen heb ik mijn baan bij een reclamebureau opgezegd. Daar heb ik geen spijt van gehad!

Komt het weleens voor dat het mentaal zwaar is om je werkzaamheden uit te voeren?

Mentaal kan ik het werk goed aan. Waarschijnlijk omdat ik het al van dichtbij heb meegemaakt. Soms krijg je met een erg verdrietig heengaan of ziektebeeld te maken, dat lees je dan uit de teksten die je krijgt van de nabestaanden. Daar denk ik dan weleens aan terug. En natuurlijk zijn er sommige overledenen die je bijblijven. Maar dat vind ik niet erg, daar ben je mens voor. Zolang je er geen last van gaat krijgen, en dat is in de bijna acht jaar dat ik hier werk niet voorgekomen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik het fijn vind dat ik iets heb kunnen betekenen voor de nabestaanden. Al was het maar zo kort.

Wat maakt je werk leuk/uitdagend?

Om het rouwdrukwerk te maken zoals de nabestaanden of de overledene het gewenst had. Om steeds iets nieuws/anders te verzinnen. Om samen met mijn collega’s een zo persoonlijk mogelijk afscheid te regelen, helemaal afgestemd op elkaar en de nabestaanden.

Wat ook fijn is, is dat we het van ontwerp tot het uiteindelijke printwerk in eigen huis verzorgen. We kunnen op elk moment wijzigen en corrigeren. We hebben het in eigen hand! Door de korte periode waarin je een uitvaart van begin tot einde verzorgt, blijft het afwisselend. En niet te vergeten de warme complimenten van de nabestaanden, die zijn erg waardevol.

Komt het weleens voor dat het mentaal zwaar is om je werkzaamheden uit te voeren?

Ik heb voor mijn moeder en tante het rouwdrukwerk gemaakt en zo kwam het in mij op om in de branche een baan te zoeken. Toen ik me daarop ging focussen vond ik de baan voor grafisch vormgever bij een uitzendbureau. Daar heb ik op gereageerd en werd meteen aangenomen voor 16 uur in de week. Ik zou iemand tijdelijk vervangen die met zwangerschapsverlof ging, uiteindelijk is zij weggegaan en heb ik haar baan overgenomen van 32 uur in de week en 1 weekend in de maand. Toen heb ik mijn baan bij een reclamebureau opgezegd. Daar heb ik geen spijt van gehad!

Komt het weleens voor dat het mentaal zwaar is om je werkzaamheden uit te voeren?

Mentaal kan ik het werk goed aan. Waarschijnlijk omdat ik het al van dichtbij heb meegemaakt. Soms krijg je met een erg verdrietig heengaan of ziektebeeld te maken, dat lees je dan uit de teksten die je krijgt van de nabestaanden. Daar denk ik dan weleens aan terug. En natuurlijk zijn er sommige overledenen die je bijblijven. Maar dat vind ik niet erg, daar ben je mens voor. Zolang je er geen last van gaat krijgen, en dat is in de bijna acht jaar dat ik hier werk niet voorgekomen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik het fijn vind dat ik iets heb kunnen betekenen voor de nabestaanden. Al was het maar zo kort.

Wat maakt je werk leuk/uitdagend?

Om het rouwdrukwerk te maken zoals de nabestaanden of de overledene het gewenst had. Om steeds iets nieuws/anders te verzinnen. Om samen met mijn collega’s een zo persoonlijk mogelijk afscheid te regelen, helemaal afgestemd op elkaar en de nabestaanden.

Wat ook fijn is, is dat we het van ontwerp tot het uiteindelijke printwerk in eigen huis verzorgen. We kunnen op elk moment wijzigen en corrigeren. We hebben het in eigen hand! Door de korte periode waarin je een uitvaart van begin tot einde verzorgt, blijft het afwisselend. En niet te vergeten de warme complimenten van de nabestaanden, die zijn erg waardevol.

Komt het weleens voor dat het mentaal zwaar is om je werkzaamheden uit te voeren?

Ik heb voor mijn moeder en tante het rouwdrukwerk gemaakt en zo kwam het in mij op om in de branche een baan te zoeken. Toen ik me daarop ging focussen vond ik de baan voor grafisch vormgever bij een uitzendbureau. Daar heb ik op gereageerd en werd meteen aangenomen voor 16 uur in de week. Ik zou iemand tijdelijk vervangen die met zwangerschapsverlof ging, uiteindelijk is zij weggegaan en heb ik haar baan overgenomen van 32 uur in de week en 1 weekend in de maand. Toen heb ik mijn baan bij een reclamebureau opgezegd. Daar heb ik geen spijt van gehad!

Komt het weleens voor dat het mentaal zwaar is om je werkzaamheden uit te voeren?

Mentaal kan ik het werk goed aan. Waarschijnlijk omdat ik het al van dichtbij heb meegemaakt. Soms krijg je met een erg verdrietig heengaan of ziektebeeld te maken, dat lees je dan uit de teksten die je krijgt van de nabestaanden. Daar denk ik dan weleens aan terug. En natuurlijk zijn er sommige overledenen die je bijblijven. Maar dat vind ik niet erg, daar ben je mens voor. Zolang je er geen last van gaat krijgen, en dat is in de bijna acht jaar dat ik hier werk niet voorgekomen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik het fijn vind dat ik iets heb kunnen betekenen voor de nabestaanden. Al was het maar zo kort.

Wat maakt je werk leuk/uitdagend?

Om het rouwdrukwerk te maken zoals de nabestaanden of de overledene het gewenst had. Om steeds iets nieuws/anders te verzinnen. Om samen met mijn collega’s een zo persoonlijk mogelijk afscheid te regelen, helemaal afgestemd op elkaar en de nabestaanden.

Wat ook fijn is, is dat we het van ontwerp tot het uiteindelijke printwerk in eigen huis verzorgen. We kunnen op elk moment wijzigen en corrigeren. We hebben het in eigen hand! Door de korte periode waarin je een uitvaart van begin tot einde verzorgt, blijft het afwisselend. En niet te vergeten de warme complimenten van de nabestaanden, die zijn erg waardevol.