Meneer Kok, onze buurman, was erg op zichzelf. Maar altijd even vriendelijk. Een praatje over de schutting, even zwaaien in het voorbij gaan, en behulpzaam wanneer het nodig was. Hoe vaak de kinderen ook een bal over de schutting schoten, ze mochten hem altijd zelf gaan pakken. Meneer Kok was ook zeer actief. We zagen hem wekelijks gaan hardlopen, zelfs enkele dagen voor zijn overlijden was hij nog aan het joggen. Vaak met het badminton racket op de rug fietsend naar de Mortel. En altijd in zijn tuin bezig. Dat was zijn grote passie. In de zomer kregen we enorm grote courgettes van hem. Zijn tuin was zijn lust en zijn leven. We hebben, ondanks dat we niet heel vaak contact hadden, hele fijne herinneringen aan deze lieve buurman. Gecondoleerd met dit verlies aan de familie, en iedereen die meneer Kok (Toon) kende.