Wat kun je in het algemeen beter niet doen bij het ondersteunen van kinderen bij hun rouw?
- Ongevraagd adviezen geven: "Als ik jou was, . . ."
- Zelf de ontmoeting volpraten met voorbeelden en eigen ervaringen
- Zeggen dat het kind intussen genoeg gerouwd heeft en het leven verder gaat.
- Gevoelens afnemen door tranen meteen te drogen of te doen alsof het allemaal niet zo erg is.
- Een oordeel geven of het allemaal beter weten.
- Fabeltjes over rouw vertellen zoals: 'als dat eerste jaar maar eens voorbij is', 'u kunt alleen goed rouwen door u gevoelens te tonen' en dergelijke.
- Zoeken naar oplossingen in plaats van luisteren.
- Proberen om iemand geforceerd op te vrolijken.
- Bang zijn om fouten te maken en daarom niks doen.
- Bang zijn om door te vragen. Kinderen en jongeren geven vaak kleine hints en zijn teleurgesteld als u daar niet op ingaat.
- Woorden gebruiken als: waarom, toch, als u nu, maar, zou u niet . .
- Clichés gebruiken. 'Het gaat wel weer over', 'het hoort bij het leven', 'u krijgt vast wel weer een nieuwe vriend', 'uw moeder is nu beter af, ze had zoveel pijn', 'uw opa was al oud, hij heeft een goed leven gehad'.
- Rouwende kinderen en jongeren behandelen alsof ze zielig zijn.
- Vertellen dat het verdriet ooit helemaal over is.
- Verbieden dat de jongere na verloop van tijd nog rouwt.
Bron: Stichting Achter de Regenboog, verliesverwerking met kinderen en jongeren