Hoe herken ik bij kinderen hun rouwgevoelens?
Hoe herken ik bij kinderen hun rouwgevoelens?
Omdat kinderen hun gevoelens nog moeilijk onder woorden kunnen brengen uiten ze deze vaak via hun gedrag. Dat gedrag kan zeer uiteenlopende vormen aannemen:
- Verdriet
- Angst dat bijvoorbeeld nu papa dood is, mama ook dood gaat. "En als jij doodgaat wie zorgt er dan voor mij? "Straks krijg ik dezelfde ziekte als mijn zusje, die is doodgegaan". Je moet kinderen uitleggen dat de meeste kinderen eerst groot worden voor ze doodgaan en dat ze niet noodzakelijkerwijs ook zullen sterven aan bijv. kanker of een ongeluk.
- Boosheid "mama heeft mij alleen gelaten", "waarom heeft God mijn papa niet beter gemaakt", "waarom hebben mijn ouders niet beter voor mijn zusje gezorgd?" of
- Jaloezie op vriendjes die nog wel een vader en moeder hebben.
- Schuldgevoel "als ik niet zo stout geweest was, was mama niet doodgegaan", "ik was boos op mijn broer, daarom is hij doodgegaan".
- Woede-aanvallen, buitensporig huilen, apathisch gedrag
- Lichamelijke klachten als hoofd of buikpijn zijn allemaal uitingen van normaal verdriet.
- Slaap-, eet- of concentratiestoornissen
- Regressief gedrag, d.w.z. dat ze terugvallen in een eerdere ontwikkelingsfase en weer gaan bedplassen of duimzuigen.
- Aangepast gedrag
Bron: Stichting Achter de Regenboog, verliesverwerking met kinderen en jongeren