Roze_tulpe

Els de Wit Uitvaartverzorging overgenomen door Van der Stappen

Els_en_anja_active-343

Enige tijd geleden is Els de Wit Uitvaartverzorging overgenomen door Van der Stappen Uitvaartverzorging. Veertien jaar na haar wervelende start, met een open dag in Carolus en na meer dan duizend uitvaarten is Els met pensioen gegaan. Zij was destijds één van de eerste vrouwen in wat toen nog voornamelijk een mannenberoep was. En in een tijd dat er nog niet veel openheid was rondom overlijden, maakte Els de Wit de weg vrij om dit taboe te doorbreken. Uitvaarten werden persoonlijker met ruimte voor specifieke wensen van de overledene en/of de familie. Vol vertrouwen heeft Els “haar kindje” overgedragen aan Anja Hertroijs. Zij verzorgt zo veel mogelijk de uitvaarten voor Van der Stappen in Valkenswaard en gaat op dezelfde manier te werk als Els de Wit.
Els kijkt heel tevreden terug op haar werk en ziet het als een verrijking, juist omdat je zoveel kunt betekenen voor iemand die veel verdriet heeft. Het mooiste vond ze het als ze mensen geestelijk kon laten groeien. Iemand zei eens: “U hebt mij dingen laten doen waarvan ik altijd gedacht heb dat ik dat nooit zou kunnen. Ik heb hiermee mijn grenzen verlegd.” Sommige uitvaarten waren zwaar en andere weer heel bij zonder. Els: “Ik vond het altijd het mooiste als verschillende mensen spraken vanuit hun eigen perspectief. Ik heb dat altijd gestimuleerd en ik vind het fantastisch als je dit kunt bewerkstelligen.”Els heeft, daar waar mogelijk, samengewerkt met Van der Stappen: “Anja is uit hetzelfde hout gesneden en gaat op dezelfde manier te werk.”
Anja probeert de kleinschaligheid van Els te waarborgen en krijgt daar bij Van der Stappen ook alle ruimte voor. Een uitvaart blijft een heel plaatselijk iets en als echte Valkenswaardse krijgt Anja heel snel het vertrouwen van de mensen. Anja: “Ik herken me wel in de citaten van Els. Het is een bijzonder vak, want je mag een paar dagen meelopen met families die op dat moment heel kwetsbaar zijn en dan is het mooi om iets voor hen te kunnen betekenen. Te kunnen steunen daar waar nodig. Uiteindelijk is een uitvaart pas goed, als het voor de betrokkenen goed voelt.”

Enige tijd geleden is Els de Wit Uitvaartverzorging overgenomen door Van der Stappen Uitvaartverzorging. Veertien jaar na haar wervelende start, met een open dag in Carolus en na meer dan duizend uitvaarten is Els met pensioen gegaan. Zij was destijds één van de eerste vrouwen in wat toen nog voornamelijk een mannenberoep was. En in een tijd dat er nog niet veel openheid was rondom overlijden, maakte Els de Wit de weg vrij om dit taboe te doorbreken. Uitvaarten werden persoonlijker met ruimte voor specifieke wensen van de overledene en/of de familie. Vol vertrouwen heeft Els “haar kindje” overgedragen aan Anja Hertroijs. Zij verzorgt zo veel mogelijk de uitvaarten voor Van der Stappen in Valkenswaard en gaat op dezelfde manier te werk als Els de Wit.

Els kijkt heel tevreden terug op haar werk en ziet het als een verrijking, juist omdat je zoveel kunt betekenen voor iemand die veel verdriet heeft. Het mooiste vond ze het als ze mensen geestelijk kon laten groeien. Iemand zei eens: “U hebt mij dingen laten doen waarvan ik altijd gedacht heb dat ik dat nooit zou kunnen. Ik heb hiermee mijn grenzen verlegd.” Sommige uitvaarten waren zwaar en andere weer heel bij zonder. Els: “Ik vond het altijd het mooiste als verschillende mensen spraken vanuit hun eigen perspectief. Ik heb dat altijd gestimuleerd en ik vind het fantastisch als je dit kunt bewerkstelligen.”Els heeft, daar waar mogelijk, samengewerkt met Van der Stappen: “Anja is uit hetzelfde hout gesneden en gaat op dezelfde manier te werk.”

Anja probeert de kleinschaligheid van Els te waarborgen en krijgt daar bij Van der Stappen ook alle ruimte voor. Een uitvaart blijft een heel plaatselijk iets en als echte Valkenswaardse krijgt Anja heel snel het vertrouwen van de mensen. Anja: “Ik herken me wel in de citaten van Els. Het is een bijzonder vak, want je mag een paar dagen meelopen met families die op dat moment heel kwetsbaar zijn en dan is het mooi om iets voor hen te kunnen betekenen. Te kunnen steunen daar waar nodig. Uiteindelijk is een uitvaart pas goed, als het voor de betrokkenen goed voelt.”